Magnes II AM-260 - Historia

Magnes II AM-260 - Historia


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Magnes

II

(AM-260: dp. 625; 1.184'6"; m.,33'; dr. 9'9"; s. 15 tys.; kpl.
104; a. 13", 4 40mm.; kl. Godny podziwu)

Drugi magnes (AM-260) został położony przez American Shipbuilding Co., Lorain, Ohio, 13 marca 1943; zwodowany 5 czerwca 1943; sponsorowane przez panią John J. Boland; i oddany do służby 10 marca 1944 r. pod dowództwem por. H. A. Babione.

Po oddaniu do służby w 9. Dystrykcie Marynarki Wojennej Magnet popłynął rzeką Missisipi w drodze do Norfolk, meldując 17 kwietnia 1944 r. Po próbie w zatoce Chesapeake, dołączył do 31 Dywizji Minowej i przez następne 9 miesięcy operował poza Recife w Brazylii. przemiatając główne kanały żeglugowe portów Ameryki Południowej. Eskortowała także konwoje do i z Indii Zachodnich, patrolowała port i brał udział w szkoleniach przeciw okrętom podwodnym.

10 marca 1945 r. został odłączony z Sił Południowoatlantyckich i przydzielony do TG 23.2 w Miami. Tam służyła jako szkolna do 28 czerwca, kiedy wyjechała do Norfolk. 18 sierpnia, po krótkim remoncie, wrócił do Miami, gdzie 28 sierpnia został wycofany ze służby. Przekazany nacjonalistycznemu rządowi chińskiemu na podstawie warunków wypożyczenia w dniu meczu, został powołany do służby w tej marynarce jako Yung Shun (MSF-46). Yung Shun został oficjalnie zwrócony zgodnie z warunkami pierwotnej pożyczki, a następnie ponownie dostarczony do Republiki Chińskiej w ramach programu pomocy wojskowej, 7 lutego 1948. Magnes został skreślony z listy marynarki wojennej 12 marca 1948.


Encyklopedia Katolicka

Zaprojektowana, aby przedstawić swoim czytelnikom pełny korpus katolickiego nauczania, Encyklopedia zawiera nie tylko precyzyjne stwierdzenia o tym, co zdefiniował Kościół, ale także bezstronny zapis różnych poglądów uznanych autorytetów we wszystkich spornych kwestiach, zarówno narodowych, politycznych, jak i frakcyjnych. W ustalaniu prawdy stosuje się najnowsze i uznane metody naukowe, a wyniki najnowszych badań z zakresu teologii, filozofii, historii, apologetyki, archeologii i innych nauk są dokładnie analizowane.

Nikt, kto interesuje się ludzką historią, przeszłą i teraźniejszością, nie może ignorować Kościoła katolickiego, ani jako instytucji, która od prawie dwóch tysięcy lat jest centralną postacią w cywilizowanym świecie, decydującą o jego losach religijnych, literackich, naukowych, społeczne i polityczne, lub jako istniejąca siła, której wpływ i działalność rozciągają się na każdą część globu. W minionym stuleciu Kościół rozrósł się zarówno ekstensywnie, jak i intensywnie wśród ludów anglojęzycznych. Ich żywotne interesy domagają się, aby mieli możliwość zdobycia informacji o tej ogromnej instytucji, która niezależnie od tego, czy są katolikami, czy nie, wpływa na ich losy i przeznaczenie.

Prawa autorskie &kopiuj Encyklopedię Katolicką. Robert Appleton Company Nowy Jork, NY. Tom 1: 1907 Tom 2: 1907 Tom 3: 1908 Tom 4: 1908 Tom 5: 1909 Tom 6: 1909 Tom 7: 1910 Tom 8: 1910 Tom 9: 1910 Tom 10: 1911 Tom 11: - 1911 Tom 12: - 1911 Tom 13: - 1912 Tom 14: 1912 Tom 15: 1912

Katolicka online Encyklopedia katolicka Wersja cyfrowa skompilowana i prawa autorskie &kopiuj Catholic Online


Tło

Lata 60. były pod wieloma względami kluczową dekadą, w tym bronią palną, zwłaszcza amerykańskimi karabinami do dużych gier. Model 700 firmy Remington zdominował rynek. Przeprojektowany Model 70 firmy Winchester pozostał pretendentem, a Savage 110 zbudował swoich lojalnych zwolenników.

Należy pamiętać, że wciąż było mnóstwo nadwyżek Mauserów, Carcanos i Arisakas za niskie ceny, a modele działania dźwigni pozostały najpopularniejszym projektem dużych gier. Ale wszyscy szukali czegoś innego i firma Strum, Ruger & Company wkrótce dołączyła do wyścigu zbrojeń.

M77

W 1965, kiedy Jim Sullivan dołączył do zespołu Ruger. Sullivan pracował wcześniej w Armalite, gdzie odegrał kluczową rolę we wprowadzeniu do produkcji M16. Został sprowadzony przez Rugera specjalnie po to, aby pomóc w opracowaniu karabinu do dużych gier, zdolnego konkurować z Winchester Model 70 i Remington Model 700.

Chociaż Sullivanowi przypisuje się zaprojektowanie M77, nie obyło się bez wpływu Billa Rugera. Ruger był podobno wielkim fanem Mausera 98, który stał się fundamentem, na którym zaprojektowano M77. Podwójne przednie blokowane ucha i 90-stopniowy skok śruby to dwa takie wpływy, ale nie ma wątpliwości, że oryginalny M77 przypomina dalekiego kuzyna z 1998 roku. Ruger był również odpowiedzialny za takie funkcje, jak zawiasowa płyta podłogowa, kołnierzowa tuleja śruby po lewej stronie i zabezpieczenie trzpienia –, chociaż to ostatnie zostanie zastąpione w przyszłych projektach.

Pomimo podobieństw, M77 nie jest przeprojektowanym ani ulepszonym Mauserem. Jest kilka cech, które nie tylko wyróżniają M77, ale były również przełomowe pod względem konstrukcji broni palnej. Przede wszystkim konstrukcja komory zamkowej i zamka. Sullivan nalegał na użycie odlewania metodą traconego wosku w obu przypadkach, podczas gdy standardem na tamte czasy było frezowanie każdego z nich z litego pręta stalowego. Wykorzystał również stosunkowo prosty wywar z orzecha włoskiego. Chociaż zaprojektowany przez słynnego producenta papierów Lenarda Brownella, rezultat był niezwykle prosty i, poza niezbędnymi kratkami, pozbawiony ozdób.

Ostateczny projekt został wprowadzony w 1968 roku i pomimo chłodnego przyjęcia, stał się jednym z najpopularniejszych karabinów do dużych gier tej epoki. Przez następne 21 lat M77 pozostawałby praktycznie niezmieniony i sprzedawał ponad milion sztuk.

Funkcje (oryginalny M77)

  • Odlany odbiornik i śruba
  • Zwykły orzech włoski firmy Brownell
  • Podwójne zaczepy blokujące do przodu
  • Podnoszenie śruby 90 stopni
  • Tabliczka na zawiasach
  • Bezpieczeństwo tanga
  • Kołnierzowa lewa boczna tuleja śrubowa

Funkcje (obecnie dostępne modele)

  • Kuta na zimno beczka
  • Śruba ze stali nierdzewnej
  • Odłączany, podtynkowy magazynek obrotowy
  • Zintegrowane mocowania lunety obrabiane bezpośrednio na korpusie z litej stali
  • Trzy pozycje bezpieczeństwa, które umożliwiają załadunek i rozładunek z włączonym bezpieczeństwem
  • Fabrycznie montowane kołki obrotowe

Dostępne kalibry

Poprzednie kalibry

  • 22-250 Rem., .223, 230 Swift, 6mm Rem., 250/3000, 264 Win., 7吵, 7mm-08 Rem., 30-06 Sprg., 300 Win Mag., 308 Win., 338 Win., 350 Rem., 35 Whelan, 359 Win Pow., 416 Taylor, 458 Win Pow., 458 Rem Pow.

Mark II

Chociaż po drodze wprowadzono drobne zmiany, w tym frezowany montaż lunety i dokładniejsze lufy wyprodukowane przez Rugera, M77 pozostał stosunkowo niezmieniony do 1991 roku wraz z wprowadzeniem Mark II. Ten model został prawie całkowicie przerobiony i zawierał przeprojektowany bezpiecznik, spust i zamek. Dodatkowe zmiany obejmowały śrubę otwartą, wyrzutnik ostrza w stylu Mausera i wyeliminowanie regulowanego spustu. Odchudzono również klasyczne gołe kości, ale masywne kolby.

Strzelcy zareagowali z ponownym zainteresowaniem, a Mark II po raz kolejny wysunął Rugera na szczyt rynku akcji typu big game. Szczególnie popularne były 3-pozycyjne zabezpieczenie skrzydełkowe, wyrzutnik ze stałym ostrzem oraz użycie stali nierdzewnej w korpusie i rękojeści zamka. Mark II był również dostępny w dodatkowej odmianie, w tym w modelu Compact, Target & All-Weather, a także w dużym wyborze kalibrów.

Cechy

  • Trzy długości akcji – krótka, standardowa i magnum
  • Wywar z orzecha czerkieskiego
  • Przyrządy celownicze – przód rampy i tył ekspresu składanego skrzydła
  • Podawanie sterowania magazynkiem z 4 lub 5 okrągłego magazynu pudełkowego
  • Obrotowy wyrzutnik
  • 3 pozycja bezpieczeństwa
  • Stalowy mechanizm spustowy o szybkim czasie blokady
  • Płyta podłogowa na zawiasach z mechanizmem szybkiego zwalniania
  • Gumowa podkładka odrzutowa
  • Trzy wersje – Standard (M77R), Magnum (M77RSM) i Compact (M77CR)

Dostępne kalibry

  • .204 Ruger, .22-250 Remington, .223 Remington, .270, 6.5 Creedmoor, .308 Winchester, .300 Magnum, 7mm, .338 Magnum, .30-06..416 Rigby,.404 Jeffery, .357 Magnum & .458 Lotta

Sokole Oko

Pomimo niesłabnącej popularności zarówno oryginalnego M77, jak i Mark II, wciąż było miejsce na ulepszenia. Wielu strzelców narzekało, że spust Mark II, który w przeciwieństwie do M77 nie był regulowany, działał słabo. Projekty Stock również zaczęły zmierzać w kierunku smuklejszego, bardziej kompaktowego profilu.

W 2006 roku Ruger wprowadził Hawkeye, drugą reinkarnację oryginalnego M77. Spustem był LC6, a kolba miała zaokrągloną, kompaktową konstrukcję z orzecha z nowym wzorem w kratkę. Wreszcie wprowadzono również model dla leworęcznych.

Hawkeye jest również oferowany w szerokiej gamie wersji specjalistycznych, z których każda oferuje określone funkcje lub kalibry najlepiej dopasowane do danego zadania. Wersje te obejmują:

afrykanin– wykorzystuje lufę 23”, hamulec wylotowy Ruger i kolbę z orzecha włoskiego. Oferowane w

kalibry, w tym .223 Remington

Wszystkie pogody – lżejsza wersja standardowego Hawkeye z syntetyczną kolbą i lufą ze stali nierdzewnej i komorą zamkową.

Alaskan – 20” lufa i komora zamkowa ze stali nierdzewnej z kolbą Black Hogue, muszką oraz regulowaną szczerbinką.

CompacT – krótsza wersja standardowego Hawkeye z lufą 16,5”. Dostępna również w wersji laminowanej.

Łowca – dostępne w trzech długościach lufy (20”, 22” lub 24”), kolbie z orzecha amerykańskiego oraz modelach prawo lub leworęcznych.

Łowca FTW– stal nierdzewna i matowe wykończenie Hawkeye, kolba Natural Gear Camo Hardwood i lufa 22” lub 24”.

Cel dalekiego zasięgu – stal stopowa i matowe czarne wykończenie, kolba z laminatu w kolorze czarno-brązowym i 26” lufą.

Łowca dalekiego zasięgu – stal nierdzewna i wykończenie Hawkeye Matte, nakrapiana czarno-brązowa kolba laminowana i lufa 22”

Drapieżnik – stal nierdzewna i wykończenie Hawkeye Matte, kolba z laminatu Green Mountain i lufa 22” lub 24”.

Przewodnik Gun – stal nierdzewna i wykończenie Hawkeye Matte, kolba z laminatu Green Mountain, lufa 20” i zdejmowany hamulec wylotowy Ruger.

Łowca Magnum – nabojowy w .300 Winchester Magnum i wyposażony w hamulec wylotowy Ruger.

Sporter– wersja średniej wagi oferowana z lufą 22” lub 24”.

Cechy

  • Nieobrotowy, sterowany okrągły ekstraktor typu Mauser
  • Naprawiono wyrzutnik ostrza
  • Zawiasowa płyta podłogowa z litej stali z opatentowanym zatrzaskiem montowanym podtynkowo
  • 3 pozycje bezpieczeństwa, aby umożliwić rozładunek z włączonym zabezpieczeniem
  • Beczka kuta na zimno
  • Zintegrowane mocowania lunety obrabiane bezpośrednio na korpusie z litej stali
  • Jednoczęściowa śruba ze stali nierdzewnej
  • Szpilki do procy
  • Różnorodność długości luf – 16,5”, 20”, 22”, 23”, 24”, 26”

Dostępne kalibry

  • Hunter – 6.5 Creedmoor, 6.5 PRC, .308 Win., .30-06 Sprg., .300 Win Mag., 7mm Rem Mag., 204 Ruger
  • FTW Hunter – .375 Ruger, 6,5 Creedmoor
  • Łowca dalekiego zasięgu – 6,5 Creedmoor
  • Cel dalekiego zasięgu – .300 Win Mag., 6.5 Creedmoor, 6.5 PRC, 204 Ruger, .308 Win.
  • Predator – .22-250 Rem., .223 Rem., .204 Ruger, 6.5 Creedmoor
  • Compact - .308 Win., 7mm-08 Rem.
  • Laminowane Compact – .243 Rem, .308 Win., 7mm-08 Rem.
  • Afrykański – .416 Ruger, 375 Ruger, 6.5吳, .280 Ackley ulepszony
  • Alaskan – .375 Ruger, .338 Win Mag., 300 Win Mag.
  • Guide Gun- .338 Win Mag., .30-06 Sprg., 375 Ruger, 416 Ruger

.30-06 Cal. SAR

Ten model został oparty na Mark II i został specjalnie zaprojektowany do użytku przez kanadyjskie zespoły poszukiwawczo-ratownicze. Kolbę zastąpiono składaną, pomarańczową kolbą, skrócono lufę do 14,5”, a pojemność powiększono o 6 dodatkowych nabojów (w kolbie). Każdy karabin zawierał również futerał do przenoszenia, który pozwalał na łatwe przymocowanie złożonego karabinu do uprzęży spadochronowej.

Karabin zwiadowczy na stanowisku bojowym

W 2011 roku do drzewa genealogicznego M77 dodano Gunsite Scout Rifle. Ten najgorszy dodatek był wspólnym wysiłkiem Rugera i Gunsite Training Center, którego celem było wyprodukowanie nowoczesnego karabinu zwiadowczego w oparciu o kryteria przekazane przez pułkownika Jeffa Coppera.

Ten karabin zawiera czarną laminowaną kolbę, przyrządy celownicze typu Ghost Ring, szynę optyczną Picatinny, tłumik płomienia i lufę 16,5 cala. Jest nabój .308 Winchester i dostępny z 3,5 lub 10 nabojowymi magazynkami pudełkowymi. Modele kanadyjskie i australijskie mają 18-calową lufę ze stali nierdzewnej i nie mają tłumika płomienia.


Apple II Plus - 1976

Na długo przed iPhone'em, iPodem czy nawet Mac'iem istniał Apple.

Zaprojektowany przez Stephena Wozniaka i sprzedany w 1976 roku z pomocą Steve'a Jobsa, pierwszy Apple był komputerem przeznaczonym wyłącznie dla elektroników i hobbystów. Chociaż był w pełni zmontowany (w przeciwieństwie do zestawów komputerowych, które zaczęły krążyć po wynalezieniu mikroprocesora), nie miał klawiatury ani zasilacza, a bez obudowy można było zobaczyć wszystkie jego elementy. Niemniej jednak zainteresowanie Apple było niezaprzeczalne. Wozniak i Jobs zbudowali ich kilkadziesiąt w garażu w Kalifornii, w okolicy znanej dziś jako Dolina Krzemowa. Aby kupić części, młodzi mężczyźni musieli sprzedać część swoich najcenniejszych rzeczy (Woźniak jego kalkulator, Jobs jego minibus).

Po pierwszym posmaku sukcesu Wozniak i Jobs opracowali większy plan gry: sprzedaż komputerów znacznie szerszej bazie konsumentów. Kierując się zmysłem biznesowym Jobsa, Apple (nazwa firmy, którą założyli mężczyźni, a także sprzedawane przez nich komputery) znalazł nowych inwestorów, skonsultował się z firmą public relations i intensywnie reklamował drugi oferowany przez siebie komputer. Nazwany Apple II, maszyna weszła na rynek w 1977 roku i stała się pierwszym komputerem osobistym używanym w wielu firmach, szkołach i domach. Zaprojektowany z myślą o przeciętnym konsumencie, Apple II został zamknięty w plastikowej obudowie, aby części maszyny nie onieśmielały użytkownika, który zamiast tego skupił swoją uwagę na kolorowym, graficznym wyświetlaczu. Maszyna, wyposażona w mikroprocesor MOS 6502 obsługujący do 64 KB pamięci, miała również możliwości dźwiękowe i była wyposażona do użytku z urządzeniami peryferyjnymi, takimi jak drukarki.

Podręczniki zawierały szczegółowe informacje techniczne dla firm zainteresowanych tworzeniem urządzeń peryferyjnych lub oprogramowania do użytku z maszynami, co pomogło zwiększyć sprzedaż, ponieważ coraz więcej tych produktów stało się dostępne. Opracowanie VisiCalc, pierwszego programu do obsługi arkuszy kalkulacyjnych dla komputerów osobistych, autorstwa Dana Bricklina i Boba Frankstona, było szczególnym dobrodziejstwem dla firmy Apple. Program, wraz z niedrogim dyskiem twardym Wozniak wynalezionym w 1978 roku, umożliwił komputerom Apple wydajne przechowywanie i szybkie pobieranie danych, takich jak informacje finansowe firmy.

W 1978 roku inżynierowie Apple zaczęli opracowywać ulepszoną wersję swojego produktu, wydaną rok później jako Apple II Plus. Maszyna oferowała ulepszoną formę języka programowania Applesoft BASIC. Licencjonowane przez firmę Apple przez Microsoft, wczesne wersje Applesoft musiały zostać załadowane jako uaktualnienie na komputerach Apple II (proces terminowy i często problematyczny), ale były już zainstalowane w Plusie w pamięci tylko do odczytu lub w pamięci ROM.

Popularność tych komputerów uczyniła Apple liderem we wczesnej branży mikrokomputerów. W 1978 roku firma opracowała Apple II Europlus, aby dostosować się do języków i standardów zasilania innych krajów. Produkcja Europlus została wstrzymana w 1983 roku, rok po tym, jak firma zaprzestała produkcji Apple II Plus. Apple IIe zastąpił Apple II Plus. Kosztował mniej i miał więcej mocy i pamięci niż jego poprzednik. Wyświetlał również wielkie i małe litery, w przeciwieństwie do poprzednich Apple. Kolejne usprawnienia pojawiły się w kolejnych modelach linii Apple II, która przez całe lata 80. pozostawała kamieniem węgielnym na rynku. Na początku lat 90. komputery Macintosh firmy Apple w końcu przyćmiły linię Apple II, z których ostatnia została sprzedana w 1993 roku. W tym czasie Mac był w produkcji od prawie dekady, choć wśród lojalistów Apple II powoli łapał się na nim. .

Wierność Apple II była zrozumiała. W końcu maszyna diametralnie zmieniła sposób, w jaki ludzie pracowali w biurze, a wraz z rozwojem gier komputerowych grali w domu. Jednak wraz z rozwojem rynku komputerowego Apple II nie tylko konkurował ze swoim siostrzanym produktem, Mac, ale także komputerami domowymi zbudowanymi przez inne firmy. Dzisiaj komputer w twoim domu lub biurze mógł, ale nie musi, został wyprodukowany przez Apple, ale fakt, że w ogóle tam jest komputer, zawdzięczamy w dużej mierze roli Apple w uczynieniu komputerów „osobistymi”.


Jak działają silniki elektryczne

Silniki elektryczne są wszędzie! W twoim domu prawie każdy ruch mechaniczny, który widzisz wokół siebie, jest spowodowany przez silnik elektryczny AC (prąd zmienny) lub DC (prąd stały).

Prosty silnik składa się z sześciu części:

  • Armatura lub wirnik
  • Komutator
  • Pędzle
  • Magnes polowy
  • zasilaczjakiegoś rodzaju

Rozumiejąc, jak działa silnik, możesz się wiele nauczyć o magnesach, elektromagnesach i ogólnie o elektryczności. W tym artykule dowiesz się, co sprawia, że ​​silniki elektryczne działają.

Silnik elektryczny to przede wszystkim magnesy i magnetyzm: silnik wykorzystuje magnesy stworzyć ruch. Jeśli kiedykolwiek bawiłeś się magnesami, wiesz o podstawowym prawie wszystkich magnesów: Przeciwieństwa się przyciągają i lubią odpychać. Jeśli więc masz dwa magnesy sztabkowe z końcami oznaczonymi „północ” i „południe”, to północny koniec jednego magnesu przyciągnie południowy koniec drugiego. Z drugiej strony, północny kraniec jednego magnesu odepchnie północny kraniec drugiego (i podobnie południe odepchnie południe). Wewnątrz silnika elektrycznego te przyciągające i odpychające siły tworzą ruch obrotowy. ­

Na powyższym schemacie widać dwa magnesy w silniku: Twornik (lub wirnik) jest elektromagnesem, podczas gdy magnes polowy jest magnesem trwałym (magnes polowy może być również elektromagnesem, ale w większości małych silników jest nie w celu oszczędzania energii).

Rozcinany tutaj silnik to prosty silnik elektryczny, który zwykle można znaleźć w zabawce.

Widać, że jest to mały silnik, wielkości około dziesięciocentówki. Z zewnątrz widać stalową puszkę stanowiącą korpus silnika, oś, nylonową zaślepkę i dwa przewody akumulatora. Jeśli podłączysz przewody akumulatora silnika do akumulatora latarki, oś będzie się obracać. Jeśli odwrócisz prowadzenie, będzie się obracać w przeciwnym kierunku. Oto dwa inne widoki tego samego silnika. (Zwróć uwagę na dwa otwory z boku stalowej puszki w drugim ujęciu – ich przeznaczenie stanie się bardziej oczywiste za chwilę.)

Nylonowa zaślepka jest utrzymywana na miejscu za pomocą dwóch zaczepów, które są częścią stalowej puszki. Odginając zakładki do tyłu, możesz uwolnić zaślepkę i ją zdjąć. Wewnątrz zaślepki znajdują się szczotki silnika. Te szczotki przenoszą moc z akumulatora do komutatora, gdy silnik się obraca:

Oś trzyma twornik i komutator. Armatura to zestaw elektromagnesów, w tym przypadku trzy. Zwora w tym silniku to zestaw cienkich metalowych płytek ułożonych razem, z cienkim drutem miedzianym owiniętym wokół każdego z trzech biegunów zwory. Dwa końce każdego przewodu (jeden przewód na każdy biegun) są przylutowane do zacisku, a następnie każdy z trzech zacisków jest podłączony do jednej płytki komutatora.

Ostatnim elementem każdego silnika elektrycznego prądu stałego jest magnes polowy. Magnes polowy w tym silniku składa się z samej puszki oraz dwóch zakrzywionych magnesów trwałych.

Jeden koniec każdego magnesu opiera się o szczelinę wyciętą w puszce, a następnie zacisk mocujący dociska się do drugiego końca obu magnesów.

Elektromagnesy i silniki

Aby zrozumieć, jak działa silnik elektryczny, kluczem jest zrozumienie, jak działa elektromagnes. (Patrz Jak działają elektromagnesy, aby uzyskać szczegółowe informacje.)

Elektromagnes to podstawa silnika elektrycznego. Możesz zrozumieć, jak wszystko działa w silniku, wyobrażając sobie następujący scenariusz. Powiedzmy, że stworzyłeś prosty elektromagnes, owijając 100 pętli drutu wokół gwoździa i podłączając go do baterii. Gwóźdź stałby się magnesem i miałby biegun północny i południowy, gdy bateria byłaby podłączona.

Teraz powiedz, że bierzesz elektromagnes do gwoździa, przejeżdżasz przez jego środek osią i zawieszasz go na środku magnesu-podkowy, jak pokazano na poniższym rysunku. Jeśli przymocujesz baterię do elektromagnesu, tak aby północny koniec gwoździa pojawił się tak, jak pokazano, podstawowe prawo magnetyzmu mówi ci, co by się stało: północny koniec elektromagnesu zostałby odepchnięty od północnego końca magnesu-podkowy i przyciągany do południowego końca magnesu-podkowy. W podobny sposób odpychany byłby południowy koniec elektromagnesu. Gwóźdź przesunąłby się o około pół obrotu, a następnie zatrzymałby się w pokazanej pozycji.

Widać, że ten półobrot ruchu wynika po prostu ze sposobu, w jaki magnesy naturalnie przyciągają się i odpychają. Kluczem do silnika elektrycznego jest następnie pójście o krok dalej, aby w momencie, gdy ten półobrot się zakończy, pole elektromagnesu koziołki. Odwrócenie powoduje, że elektromagnes wykonuje kolejne pół obrotu. Odwracasz pole magnetyczne, zmieniając kierunek elektronów płynących w przewodzie (robisz to, odwracając baterię). Gdyby pole elektromagnesu zostało odwrócone dokładnie w odpowiednim momencie pod koniec każdego półobrotu, silnik elektryczny obracałby się swobodnie.


Szkoła magnesów Disney II

W 2007 roku, ze względu na swoją silną historię sukcesu, Szkoła Walta Disneya Magnet School została zaproszona do replikacji przez Chicagowskie Szkoły Publiczne
(CPS). Po rygorystycznym i kompleksowym procesie składania wniosków i przeglądu ogłoszono, że Disney II zostanie otwarty jako nowy
Chicago Public School oraz jako “replikacja” Szkoły Walta Disneya z CPS. To nasza wizja, że ​​podobnie jak Disney, Disney II będzie
stworzyć pierwszorzędną instytucję edukacyjną, która zwiększa osiągnięcia uczniów w społecznościach o niedostatecznej liczbie usług i przyciąga rodziny;
w całym Chicago. Każda dzielnica potrzebuje wysokiej jakości szkoły, aby rozpowszechniać wiedzę, zapewniać możliwości, skupiać dobrą wolę,
i użyźniać inwestycję społeczności w jej przyszłość. Disney II będzie służyć tej potrzebie i, podobnie jak Disney, zrealizuje prawdziwą sprawiedliwość, przynosząc
najlepszy model edukacji dla rodzin i społeczności w całym Chicago. Dzięki temu modelowi dostarczymy sztukę i technologię
integracja. Disney II będzie świętować różnorodność swojej społeczności i będzie sprawiedliwie służyć wszystkim populacjom studentów, niezależnie od
niepełnosprawność, status społeczno-ekonomiczny i/lub pochodzenie kulturowe.


Nasz zespół w Adams Magnetic Products może dostarczyć niestandardowe magnesy do dowolnej liczby zastosowań przemysłowych i konsumenckich, ale oferujemy również szereg produktów do typowych zastosowań, w tym:

Przetworniki magnetyczne są składnikiem gitar elektrycznych. Drut jest nawinięty wokół magnesu, tworząc pole magnetyczne, gdy struny wibrują w polu, cewka to wykrywa i wytwarza napięcie, które powoduje dźwięk. Dostarczamy magnesy neodymowe, alnico do przetworników oraz magnesy ceramiczne do przetworników.

Magnesy oferują znacznie łatwiejszy mechanizm otwierania i zamykania opakowania niż zatrzaski i zatrzaski. Oferujemy różnorodne moce do wszystkich celów, od elastycznego materiału magnetycznego po magnesy neodymowe.

Dostarczamy magnesy neodymowe, alnikowe, ceramiczne, samarowo-kobaltowe i wysokoenergetyczne magnesy elastyczne do zastosowań w czujnikach. Mogą być używane do wykrywania pozycji, prędkości i/lub kierunku i przybierają kształty, rozmiary i ceny dla każdego możliwego zastosowania.

Zajmujemy się produkcją i dystrybucją magnesów do stosowania w silnikach, generatorach i siłownikach. Kiedy siła ma ogromne znaczenie, wybierz magnesy ziem rzadkich, takie jak samar-kobalt lub neodym. W przypadku lżejszych zastosowań często odpowiednie są magnesy ferrytowe (ceramiczne).

Nasze arkusze magnetyczne, materiały przyjmujące, zatrzaski i zespoły mogą być używane do tworzenia znaków i wyświetlaczy POP w handlu detalicznym i innych zastosowaniach. Nasi klienci doceniają szybką realizację zamówień niestandardowych.

Dyski neodymowe

Neodymowe magnesy tarczowe i prętowe są szeroko stosowane w zastosowaniach związanych z silnikami, czujnikami i uchwytami

Taśma magnetyczna

Adams oferuje szeroką gamę elastycznych pasków magnetycznych i może ciąć, rozcinać lub punktować produkt zgodnie z Twoimi specyfikacjami

Wędki Alnico

Posiadamy magnesy prętowe Alnico w klasie 5 i na życzenie możemy dostarczyć klasę 8

Folia magnetyczna

Nasza elastyczna folia magnetyczna jest idealna do bezszwowych, wielkoformatowych znaków, sitodruku i wyświetlaczy

Magnesy okrągłe podstawy

Adams dostarcza z magazynu następujące zespoły magnesów o okrągłej podstawie o wymiarach podanych w calach.

Magnesy samarowo-kobaltowe

Magnesy Samar Cobalt (lub SmCo) to silne magnesy trwałe wykonane ze stopu samaru i kobaltu.


Projekt CentOS nie ma nic wspólnego z tą witryną ani jej zawartością, po prostu dostarcza oprogramowanie, które umożliwia działanie witryny.

Jeśli masz problemy z zawartością tej witryny, skontaktuj się z właścicielem domeny, a nie z projektem CentOS. O ile nie zamierzałeś odwiedzić CentOS.org, Projekt CentOS nie ma nic wspólnego z tą stroną, jej zawartością lub jej brakiem.

Na przykład, jeśli ta witryna to www.example.com, właściciel domeny example.com znajdziesz na następującym serwerze WHOIS:


Nowości i fabuły

Wypełnianie luki pokoleniowej

Raytheon Technologies uzbraja F-35 i modernizuje myśliwce 4. generacji.

Uzbrajanie F-35

Dowiedz się, jak zwiększamy siłę ognia najbardziej zaawansowanego myśliwca na świecie.


Bibliografia

1. H. Kamerlingh Onnes, Dalsze eksperymenty z ciekłym helem. H. O rezystancji elektrycznej czystych metali itp. VII Różnica potencjałów niezbędna dla prądu elektrycznego przez rtęć poniżej 4,19 K (kontynuacja), Komunik. Laboratorium fizyczne. Lejda, 133b, 29, 1913. [Odniesienia do Lejdy stosują systematyczne nazewnictwo od Per Fridtjof Dahl – patrz zalecana lektura]
2. H. Kamerlingh Onnes, Dalsze eksperymenty z ciekłym helem. H. O oporności elektrycznej czystych metali itp. (ciąg dalszy). VIII. Nagły zanik zwykłego oporu cyny i nadprzewodzący stan ołowiu, Komunik. Laboratorium fizyczne. Lejda, 133d, 51, 1913.
3. H. Kamerlingh Onnes, Sprawozdanie z badań przeprowadzonych w laboratorium kriogenicznym w Leiden pomiędzy drugim i trzecim międzynarodowym kongresem chłodnictwa: Nadprzewodnictwo, Komunik. Laboratorium fizyczne. Suppl. Leiden, 34b: 55-70, 1913.
4. F.B. Silsbee, Notatka na temat przewodnictwa elektrycznego w metalach w niskich temperaturach, Washington Academy of Sciences, Dziennik, 6:597-602, 1916.
5. W. Meissner i H. Franz, Messungen mit Hilfe von flüssigen Helium. VIII. Supraleitfähigkeit von Niobium, Physikalisch-Technische Reichsanstalt, Mitteilung: 558-559, 1930.
6. W.J. De Haas, E. van Aubel i J. Voogd, Nadprzewodnik składający się z dwóch nienadprzewodników, Akademie der Wetenschappen, Amsterdam, Obrady, 32: 730, 1929.
7. W. Meissner, Messungen mit Hilfe vo flüssigem Helium. V. Suprleitfähigkeit von Kupfersulfid, Physikalisch-Technische Reichsanstalt, Mitteilung, 571, 1929
8. W.J. de Haas i J. Voogd, The influence of Magnetic fields on supracondcutors, Akademie der Wetenschappen, Amsterdam, Obrady, 33: 262-270, 1930.
9. W. Meissner i R. Oschenfeld, Ein neuer Effect bei Eintritt der Supraleitfähigkeit, Naturwiss., 21: 787-788, 1933.
10. F. London, H. London, Równania elektromagnetyczne nadprzewodnika, Proc. R. Soc. Londyn, Ser A., 149: 71-88, 1935.
11. J. N. Rjabinin i L. V. Schubnikov, Właściwości magnetyczne i prądy krytyczne stopów nadprzewodzących, Physikalische Zeitschrift der Sowjetunion, 6: 605-607, 1935. Znacznie bardziej szczegółowa historia odkryć z tego okresu jest dostępna w artykule A.G.
12. G. Aschermann, E. Freiderich, E. Justi i J. Kramer, Supraleitfähige Verbindenungen mit extrem hohen Sprungtemperaturen (NbH und NbN), Fizyk. Zeit., 42: 349-60, 1941.
13. V. L. Ginzburg i L. D. Landau, O teorii nadprzewodnictwa, Zhurnal Eksperimental'noi I Teoreticheskoi Fiziki, 20: 1064-1082, 1950.
14. A. A. Abrikosov, O właściwościach magnetycznych nadprzewodników drugiej grupy, Sow. Fiz. JETP, 5: 1174-1182, 1957.
15. J. Bardeen, L. N. Cooper i J. R. Schreiffer, „Teoria nadprzewodnictwa, Fiz. Obrót silnika., 108: 1175-1204, 1957.
16. L. N. Cooper, związane pary elektronów w zdegenerowanym gazie Fermiego, Fiz. Obrót silnika., 104: 1189-1190, 1956.
17. L. P. Gorkov, Teoria stopów nadprzewodzących w silnym polu magnetycznym w pobliżu temperatury krytycznej, Fizyka radziecka JETP, 10: 998-1004, 1960.
18. G. Bednorz, K . A. Müller, możliwy wysoki TC nadprzewodnictwo w układzie Ba-La-Cu, Z. Fiz. b, 64: 189-197, 1986.
19. M. K . Wu, JR Ashburn, CJ Torng, PH Hor, RL Meng, L. Gao, ZJ Huang, YQ Wang i CW Chu, nadprzewodnictwo w 93 K w nowym układzie mieszanek fazy mieszanej Y-Ba-Cu-O pod ciśnieniem otoczenia , Fiz. Ks. Lett., 58: 908-910, 1987.
20. Z.Z. Sheng i A.M. Hermann, 90 tys. nadprzewodników Tl-Ba-Cu-O i 120 tys. Tl-Ca-Ba-Cu-O, Proc. 1988 Światowy Kongres Nadprzewodnictwa. World Scientific, Singapur: s. 365-76, 1988.
21. M. Cantoni, A. Schilling, H.U. Nissen i H.R. Ott, Charakterystyka nadprzewodzących tlenków Hg-Ba-Ca-Cu. Aspekty strukturalne i fizyczne, Fizyka-C, 215 (1-2):11-18, 1993.
22. P. Dai, B. C. Chakoumakos, G. F. Sun, K. W. Wong, Y. Xin, DF Lu, Synteza i badanie dyfrakcji proszkowej neutronów nadprzewodnika HgBa2Ca2Cu3O8+d przez podstawienie Tl, Fizyka-C., 243 (3-4):201-6, 1995.
23. G. Hammerl, A. Schmehl, RR Schulz, B. Goetz, H. Bielefeldt, C. W. Schneider, H. Hilgenkamp i J. Mannhart, Zwiększona gęstość nadprądowa w polikrystalicznym YBa2Cu3O7-d w 77 K od domieszkowania wapniem granic ziaren, Natura, 407: 162-164, 2000.

Wyciąg z „Inżynierii nadprzewodnictwa”, wyd. Peter J. Lee, Wiley-Interscience, Nowy Jork, 2001



Uwagi:

  1. Burleigh

    To świetny pomysł

  2. Abdul-Hamid

    Nie rozumiem, co to znaczy?

  3. Gideon

    Akceptuję to z przyjemnością. Temat jest interesujący, biorę udział w dyskusji. Wiem, że razem możemy dojść do właściwej odpowiedzi.

  4. Ramiro

    Mylisz się. Jestem pewien. Musimy omówić. Napisz do mnie w PM, mów.



Napisać wiadomość