Historiografia rzymska: wprowadzenie do jej podstawowych aspektów i rozwoju

Historiografia rzymska: wprowadzenie do jej podstawowych aspektów i rozwoju


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Znamy wielkie nazwiska – Cyceron, Diodor, Cezar, Liwiusz – ale zapominamy, jak okresy w historii Rzymu zapisywało wiele osób, najczęściej w tym samym czasie. Niejednokrotnie książki historyczne były nie tylko narracją, ale skomponowaną księgą relacji z pierwszej ręki i opinii z tamtego okresu. Historiografia rzymska Andreasa Mehla stara się pomóc czytelnikowi w zrozumieniu, jak dokładnie Rzymianie zapisywali i interpretowali historię. Nie daj się zwieść tytułowi książki, ta książka zdecydowanie nie jest nudną lekturą. Od konfliktów po intrygi polityczne, Mehl pokazuje czytelnikowi głębię tego, co przeszło w historiografię rzymską, zarówno w życiu historiografów, jak i towarzyszących im wydarzeniach.

Streszczenie książki

Historiografia rzymska to księga podzielona na około 8 różnych części, z których każda część (lub rozdział) poświęcona jest innemu okresowi w historii Rzymu - od początku do końca. Mehl wkłada nawet wysiłek w opisanie wczesnego kościoła i upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Każdy rozdział podzielony jest na jeszcze mniejsze części - poszczególnych autorów. Mehl wykonuje świetną robotę, szczegółowo omawiając życie każdego autora, jak żyli i jakie były ich poglądy na świat, w którym żyli. Na końcu każdego rozdziału podaje krótkie oświadczenie określające prawdziwość prac autora oraz obiektywność autora w przypadku konfliktów politycznych lub narodowych. Forma, w jakiej Mehl podaje te informacje, jest intrygująca, ponieważ wiele informacji o rzymskich historiografach jest nieznanych lub mało rozpowszechnionych.

Jak już wspomniano, wiele razy, gdy myślimy o rzymskich historykach, myślimy o Cyceronie, Liwiu, Tacytze itp., ale zapominamy, że większość ich książek była w rzeczywistości kompilacją rękopisów napisanych przez innych. Mehl zwraca uwagę, że choć ci autorzy tworzyli własne prace, historiografia była często tworzona w starożytności poprzez reinterpretację. Wnika bardzo głęboko, wyjaśniając, jak dokładnie historiografowie spisywali historię i jaki był ich cel dla tej historii. Wielu „mniejszych” autorów zapisywało aktualne wydarzenia z ich czasów, a nawet wydarzenia lokalne, co z kolei dawało znanym nam dzisiaj „większym” autorom więcej materiału do umieszczenia w podręcznikach historii. Podczas gdy autorzy spisywali historię ze względu na zapisy lub literaturę, wielu historyków było senatorami lub postaciami politycznymi, które tworzyły historię, aby przeforsować własne poglądy polityczne lub w niektórych przypadkach punkt widzenia obecnego władcy. Kontynuując kwestię gatunków, Mehl bada formę pisanych historii, stwierdzając, w jaki sposób historie nie tylko forsowały idee polityczne czy zapisywały bieżące wydarzenia, ale były też postrzegane jako forma rozrywki. Wiele razy historie były czytane publicznie lub przekazywane po miastach jako sposób na zrozumienie ich niedawnych przodków lub zbadanie, jak wyglądało życie we wcześniejszym okresie.

Awaria

Tematy, które porusza Mehl w Historiografia rzymska są poza interesujące. Od powstania Rzymu do wczesnego kościoła, Mehl nie stroni od zajmowania się kwestiami, które były w Imperium Rzymskim i wieloma, o których do dziś dyskutują historycy (np. Wojna Domowa Cezara). Jego dogłębne studia nad życiem tych rzymskich historiografów są również przedmiotem zainteresowania, ponieważ wiele razy historię akceptuje się bez badania źródła, z którego pochodzi. Zmusza czytelnika do zorientowania się, których rzymskich historiografów należy uznać za prawdomównych lub kłamliwych. Ogólnie rzecz biorąc, te kilka tematów naprawdę przyciąga uwagę czytelnika, ponieważ są to tematy nietypowe.

Wszystkie te tematy są interesujące, ale mają swoją cenę. W niektórych momentach książka stawała się bardzo sucha, ponieważ przeszukiwanie szczegółów jednego autora może być męczące. Format pozostaje niezmienny przez całą książkę, wiele razy sam przepowiadając, co będzie dalej, zanim przewróciłem stronę. To jedyny negatyw, jaki znalazłem w tej książce, chociaż wiele razy, jeśli czytelnik ignoruje format, jest to interesująca lektura.

Ogólnie, Historiografia rzymska Andreasa Mehla to książka, którą gorąco polecam wszystkim zainteresowanym czytaniem oryginalnych historii, a nawet wszelkiego rodzaju starożytnych tekstów rzymskich. Podobała mi się lektura Historiografia rzymska i wiem, że ci z was, którzy czytają tę książkę, również to zrobią. Ta książka daje czytelnikowi wszechstronne spojrzenie na historiografię rzymską: skąd pochodzi i kto ją napisał. Jest to doskonały zasób i lektura dla tych, którzy chcą dowiedzieć się więcej o historii, z którą wchodzą w interakcję.


Historiografia rzymska: wprowadzenie do jej podstawowych aspektów i rozwoju (przetłumaczone przez Hansa-Friedricha Muellera wydane po raz pierwszy w 2001 r.). Blackwell wprowadza do klasycznego świata

Ta książka pierwotnie ukazała się w 2001 roku pod tytułem Römische Geschichtsschreibung z wydawnictwa W. Kohlhammer, Stuttgart. Ponieważ wydanie niemieckie nie zostało zrecenzowane w BMCR, publikacja wersji angielskiej jest dobrą okazją do uzupełnienia tego braku. Co znamienne, jest to jedyny tom opublikowany do tej pory w Blackwell Wprowadzenie do klasycznego świata który nie został zamówiony do serialu, a ponadto został przetłumaczony z innego języka. Istnieje ogromna ilość podręczników i towarzyszy historiografii rzymskiej napisanych przez wysoko wykwalifikowanych anglosaskich uczonych, więc decyzja wydawców, by w tym konkretnym przypadku wyjrzeć poza świat anglojęzyczny, jest godna uwagi. Intencją było (jak można się domyślać) udostępnienie innej tradycji pisania o historykach rzymskich, odmiennej od współczesnego nurtu uczonych brytyjskich czy amerykańskich. Cytując z przedmowy tłumacza: „Podejście Mehla nie jest tak literackie [jak podejście anglosaskiej nauki]. Polityka, prawo, religia, instytucje rzymskie są włączone w samą teksturę jego argumentacji. Mehl ratuje więcej prawdy historycznej ze starożytnej historiografii, niż przyzwyczailiśmy się oczekiwać na podstawie nowszego nacisku historiograficznego w anglojęzycznych badaniach na starożytną retorykę” (ix).

Poza pierwszym i ostatnim rozdziałem Mehl porządkuje materiał chronologicznie: okres archaiczny omówiono w rozdz. 2 i 3, republika późna w rozdz. 4, czasy Augusta w rozdz. 5, okres cesarski (do IV wieku) w rozdz. 6, chrześcijańskie imperium rzymskie w rozdz. 7 (istnieje pewne nakładanie się w czasie między rozdziałami 6 i 7, o którym ostatnio wspominał autor Procopius). Mehl przyjmuje słowo „historiografia” w szerszym znaczeniu i rozważa również biografię, a bardziej pobieżnie, pismo antykwaryczne, chronografię i przykład -literatura (np. Valerius Maximus ma krótki akapit na s. 198). Istnieją dwie cechy, które odróżniają tę księgę od większości innych chronologicznie zorientowanych przedstawień rzymskiego pisma historycznego: po pierwsze, Mehl obejmuje również, począwszy od okresu augustańskiego, relacje greckich autorów z historii Rzymu (jego wzorem jest tutaj Albrecht Dihle’a). Die griechische und latinische Literatur der Kaiserzeit), po drugie, kładzie silny nacisk na powstanie chrześcijaństwa i jego wpływ na rozwój historiografii rzymskiej. Według Mehla tacy autorzy jak Euzebiusz i Orosius powinni być traktowani na równi z ich niechrześcijańskimi kolegami. W związku z tym prawie tyle samo miejsca, około dziewięciu stron, poświęca Orosiusowi 1 i Saluście (odpowiednio 229–237 i 84–93 2 ). Dokonuje również pewnych dobrych obserwacji na temat podobieństw i różnic w traktowaniu przeszłości przez chrześcijan i niechrześcijan (zob. zwłaszcza 199–203, 217 i 247 i nast.).

Rozdziały chronologiczne Mehla bardzo użytecznie (i zwięźle) dostarczają najistotniejszych informacji o poszczególnych autorach, dając również ogólny przegląd najbardziej charakterystycznych wzorców i tendencji historiograficznych każdego okresu (np. istnieje dobre omówienie wpływu nowej formy rządów na imperialne historiografia, 121-130). Krótki drugi rozdział ma inny charakter, ponieważ dotyczy „ukształtowania się i ustanowienia tradycji [historycznej]” w Rzymie przed pojawieniem się właściwej historiografii. Tutaj Mehl zajmuje się również Annales Maximi oraz jej opublikowanie przez Scaevola, który, jak podkreśla, uzupełnił skromny materiał inskrypcyjny informacjami zaczerpniętymi z innych źródeł, zwłaszcza z archiwów rodzinnych. Mehl nie podziela niestety sceptycyzmu wyrażonego przez (między innymi) Frier i Drews w odniesieniu do publikacji Scaevoli, przełomowego artykułu Elizabeth Rawson ( CQ 21, 1971, 158–169) nie ma w jego bibliografii.

Mimo niewielkiej przestrzeni Mehl daje znacznie więcej niż standardowe, potoczne traktowanie swoich autorów, odciska swoje piętno na prawie każdym omawianym przez siebie historyku. Pisząc o Fabiusie Pictorze, zwraca uwagę na trójdzielną strukturę swojej pracy, umiejętnie prezentuje liczne innowacje wprowadzone przez Cato w jego Pochodzenie podąża za Canforą w przydzielaniu pierwszej części BG 8 (do 8.48.9), nie Hirtiusowi, ale samemu Cezarowi upiera się, że przedmowa Liwiusza odzwierciedla jego myśli i uczucia w latach 20., w pobliżu wojen domowych („Możemy zatem użyć go jako miary tylko dla wczesne, nie późniejsze księgi, a już na pewno nie dla całej historii” 106) wychwala pozytywną opinię cesarza Klaudiusza o przemianach historycznych, czego dowodem jest jego przemówienie o galijskich arystokratach („Klaudiusz zasługuje na uznanie w historiografii rzymskiej za szczególnie przemyślaną oryginalność, 135) wnikliwie omawia ocenę monarchii przez Kasjusza Dion za Meissnerem, nie jest tak pewny siebie SHA skomponowany przez jednego autora, zgrabnie opisuje historię Orosiusa jako „najbardziej optymistyczne dzieło historyczne starożytnego świata” (235), podkreślając ogromną różnicę między postawami historycznymi jego i jego mentora Augustyna.

Jednak niektóre ważne punkty nie zostały uwzględnione lub są obsługiwane w niewystarczający sposób. Omawiając innowacje Cato, Mehl wspomina o wstawianiu przemówień jako o czymś typowym dla historyków greckich, ale do tej pory obcym historiografii rzymskiej (52). Sprawa jest bardziej skomplikowana. Po pierwsze, nie jesteśmy pewni, czy historycy rzymscy przed Katonem nie wstawiali przemówień. (W rzeczywistości, biorąc pod uwagę dług Pictora wobec greckiej historiografii, jest całkiem prawdopodobne, że tak). Po drugie, przemówienia Cato były jego własnymi i nie były fikcyjne. Nie można ich zatem porównywać do przemówień greckich historyków. (Mehl jest bardziej precyzyjny, gdy mówi o przemówieniach w Coelius Antipater, 58.) Dziwne jest nawet nie wspomnieć o możliwości (a raczej z dużym prawdopodobieństwem), że Epistulae ad Caesarem senem są nieprawdziwe (Mehl zakłada bez debaty, że są salustiańskie, 85 i 90). Istnieje dobra dyskusja na temat koncepcji przełomu Salusta (91-93), ale nie ma słowa o jego rosnącym pesymizmie wpływającym na jego traktowanie tej idei. Czytelnicy rozdziału o Asinius Pollio mogą dojść do wniosku, że jego dzieło zachowało się (nie ma wzmianki o jego utracie) użycie czasu teraźniejszego („[h]e charakteryzuje”, „[h]e przywiązuje”, „ [h]e kombajny” 94) może tylko wzmocnić to błędne wnioskowanie. W swoim podrozdziale o Trogusie Mehl pomija krytykę tego autora wobec historyków wprowadzających przemówienia w dyskursie bezpośrednim (wspomniana o tym w innym miejscu, 29), ani nie mówi nic o zaabsorbowaniu Trogusa ktiseis. Co najbardziej niepokojące, bardzo kontrowersyjna kwestia wykorzystania przez Tacyta źródeł archiwalnych w ogóle nie została podjęta (po raz kolejny krótka wzmianka w innym kontekście, 29) SCPP jest nieobecny w dyskusji Mehla.

Dwa rozdziały niechronologiczne (pierwszy i ostatni) poruszają takie kwestie, jak relacje między literaturą grecką i rzymską, moralne zainteresowanie starożytną historiografią, jej stosunek do eposu, dramatu i retoryki (omówienie krótko, 18–20). , różnice między starożytnymi i współczesnymi koncepcjami badań historycznych, aw ostatnim rozdziale, idea przełomu i teleologicznej koncepcji dziejów (popularna wśród chrześcijan, ale bynajmniej od nich nie pochodząca, 248 n.). Rozdziały te pomagają czytelnikowi lepiej zrozumieć chronologiczny rozwój historiografii rzymskiej. Ponadto częste odsyłacze między różnymi częściami księgi ułatwiają porównanie autorów, idei i tendencji oraz ukształtowanie ogólnego poglądu na rzymskie pisarstwo historyczne. Przypisy końcowe są krótkie (255–263) i zawierają głównie cytaty ze starożytnych źródeł. Istnieje aktualna bibliografia (264–286), z pożytkiem podzielona na „Bibliografię ogólną” (głównie wydania, tłumaczenia i komentarze) oraz literaturę na poszczególne rozdziały.

Kilka drobnych spraw: Ta Romaïká nie należy traktować jako tytułu historii Pictora (44 por. Dion. Hal. Mrówka. 7.71.1). Po Katonie nie tylko Rutyliusz Rufus, ale i Klaudiusz pisali historię po grecku (52, por. 134). W przeciwieństwie do Archiasa, Teofanes z Mitilene nie był poetą, ale historykiem (77). Nie tylko Sallust, ale także Eutropius został przetłumaczony na język grecki (85, por. 195). Pogląd Sallusa na Metellusa jest korzystniejszy niż sugerowany przez Mehla (89). Pochopnie jest przypuszczać, że w swojej odie do Pollio Horacy wspomniał „o tym, co faktycznie przydarzyło się Tytusowi Labienusowi młodszemu” (96): nie znamy dokładnej daty kary i samobójstwa Labienusa, ale prawie na pewno wydarzyło się to znacznie częściej. później niż 23 pne. Omawiając Livy, Mehl nie bierze pod uwagę możliwości (dość prawdopodobna, jak pokazuje Oakley), że pierwsze księgi AUC zostały napisane przed Actium (100). Czytelnicy nie są informowani, że kronika Euzebiusza nie zachowała się w oryginalnej greckiej wersji (224 i n.).

Na koniec kilka uwag na temat tłumaczenia. Oczywiście dla recenzenta, którego językiem ojczystym nie jest ani angielski, ani niemiecki, jest to dość trudny temat, niemniej jednak pewne wstępne obserwacje są być może do zaakceptowania. Sam autor podkreśla trudności związane z wydaniem angielskiej wersji swojej książki: „osobliwości tradycyjnego akademickiego języka niemieckiego znacznie ułatwiłyby przetłumaczenie mojej książki na łacinę niż na angielski” (8). Tłumacz, najbardziej znany z monografii o Valeriusie Maximusie, bez wątpienia nadawał się do tego zadania i spisał się dobrze. Od czasu do czasu nawet poprawia oryginał, dodając m.in. gra słów nieobecna w niemieckim wydaniu („…dochodzenie źródeł było…nie oczekiwaniem, ale wyjątkiem”, 28 por. „nicht selbstverständlich, sondern die Ausnahme”). Angielszczyzna książki jest, poza kilkoma uchybieniami, 3 ogólnie klarowna i łatwa do zrozumienia, a zawiłości niemieckiej składni zwykle nie da się wykryć (ale na s. 177 mamy dwa bardzo długie zdania, z których jedno sięga czternastu wierszy). Zauważyłem tylko jeden błędnie przetłumaczony i w rezultacie poważnie błędny fragment: „Kurcjusz, wraz z Ptolemeuszem Soterem, Klejtarchusem, Arystobulem i Timagenesem, korzystał z dzieł trzech autorów greckich z IV i III wieku p.n.e. oraz jednego z pierwszy wiek przed naszą erą…” (179), ponieważ w niemieckim brzmi to „…hat Curtius mit Ptolemaios Lagou, Kleitarch, Aristobul und Timagenes die Werke dreier griechischen Autoren des 4./3. Jh.s und eines des 1. Jh.s v. Chr. benutzt…” jest oczywiste, że to właśnie Ptolemeusz, Klejtarch, Arystobul i Timagenes autorzy prac, o których mowa w drugiej części cytatu. I oczywiście Agricola nie był „ojczymem” Tacyta (136 Mehl słusznie ma „Schwiegervatera”).

Mueller konsekwentnie tłumaczy „heidnisch” jako „klasycznie religijny”, a „Heidentum” jako „klasyczną (lub tradycyjną) religię”. Brzmi to dość sztucznie. Jeśli słowa „poganin” i „poganizm” są w rzeczywistości obraźliwe (por. 199, fragment dodany w wydaniu angielskim) i nie mogą być traktowane po prostu jako terminy opisowe, to dlaczego nie użyć słowa „niechrześcijański”? Na przykład wyrażenie „autorzy klasycznie religijni i chrześcijańscy” (151) oznacza, że ​​ci pierwsi rzeczywiście wierzyli w religię klasyczną (a nie byli religijnie obojętni). W wielu przypadkach może to być błędne. A co z, powiedzmy, Heliogabalem: czy był on „cesarzem klasycznie religijnym” (por. 174 o Julianie)?

Podsumowując: mimo swoich (drobnych) braków jest to niewątpliwie ważny, pouczający i stymulujący krótki wstęp do rzymskiego piśmiennictwa historycznego. Jego włączenie do serii Blackwell jest w pełni zasłużone.

1. Docenienie Orosiusa przez Mehla koresponduje z niedawnym wzrostem zainteresowania tą długo zaniedbywaną notatką autora, m.in. angielskie tłumaczenie A.T. Strach (Liverpool 2010) i zwł. monografia P. Van Nuffelena, która zostanie opublikowana w tym roku przez Oxford UP.

2. Interesujące jest porównanie ilości miejsca przydzielonego każdemu historykowi w tej książce. Tacyt otrzymuje chlubę miejsca (piętnaście stron), następnie Liwiusz (dziesięć), Salusta i Orosius, Ammianus (osiem i pół) i SHA (siedem). Fabius Pictor, Katon Starszy, Józef Flawiusz i Kasjusz Dio otrzymują po około pięciu stron lub nieco więcej. W dłuższej książce Dietera Flacha (337 s.), Römische Geschichtsschreibung (3 wyd., Darmstadt 1998), proporcje są następujące: Tacyt (sześćdziesiąt siedem stron), Ammianus (dwadzieścia dziewięć), Liwiusz (dwadzieścia cztery), Salustia (dwadzieścia dwa), Swetoniusz (szesnaście), Cezar i SHA (jedenaście) Orosius nie jest objęty.

3. Aby podać kilka przykładów: „musimy rozważyć nie do utrzymania rozważane wnioskowanie Friera” (68, dlaczego „rozważane”?) na s. 82, zdanie rozpoczynające się od „czyj zbiór biograficzny” nie ma predykatu „[h]is opis dokonań panującego cesarza… do końca jego dzieła śpiewa pochwały pomyślnej troski Tyberiusza o pokój” (131, kursywa moja por. „geht am Werkende in einen Lobpreis des Tiberius über”).


Redaktor : Wiley-Blackwell
304 strony
ISBN: 978-1-4051-2183-5
€ 84

Historiografia rzymska: wprowadzenie do jej podstawowych aspektów i rozwoju przedstawia obszerne wprowadzenie do rozwoju rzymskich pism historycznych zarówno po grecku, jak i po łacinie, od wczesnych kronikarzy do Orosiusa i Prokopa Bizancjum.

* Zapewnia dostępną ankietę dotyczącą każdego ważnego pisarza historycznego w świecie rzymskim
* Ślady rozwoju historiografii chrześcijańskiej pod wpływem jej pogańskich adwersarzy
* Oferuje cenny wgląd w aktualne trendy naukowe w historiografii rzymskiej
* Zawiera przyjazną dla użytkownika bibliografię, katalog autorów i wydań oraz indeks


Andreas Mehl jest profesorem historii starożytnej na Uniwersytecie Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze. Jest autorem Seleukos Nikator und sein Reich (1986) Tacyt über Kaiser Klaudiusz: Die Ereignisse Am Hof (1974) i Römische Geschichtsschreibung: Grundlagen und Entwicklungen: eine Einführung (Stuttgart, 2001).

Hans-Friedrich Mueller jest profesorem klasyki Williama D. Williamsa w Union College w Schenectady w stanie Nowy Jork. Jest autorem Religia rzymska w Valerius Maximus (2002) i redaktor skróconej książki Edwarda Gibbona Upadek i upadek Cesarstwa Rzymskiego (2003).


Tabela des matières

Wstęp: Znaczenie starożytnej historiografii i cel tej księgi.

Rozdział 1: Literatura starożytna i historiografia rzymska.

1.1 Literatura rzymska i jej stosunek do literatury greckiej.

1.2 Historiografia rzymska a miasto Rzym.

1.3 Roszczenia kunsztu i prawdy w starożytnej, zwłaszcza rzymskiej, historiografii.

1.3.1 Artyzm literacki i troski moralne w historiografii starożytnej.

1.3.2 „Historia jest tym, co się faktycznie wydarzyło” – starożytna historiografia i współczesna nauka o historii.

Rozdział 2: Formacja i ustanowienie tradycji w klasie rządzącej wczesno- i środkoworzymskiej republiki.

2.1 Historie rodzinne i tradycje klanowe.

2.2 Annales Maximi i Almanachy Publiusa Mucius Scaevola.

Rozdział 3: Wczesna historiografia rzymska: samousprawiedliwienie i pamięć we wcześniejszym piśmie kronikarskim.

3.1 Wczesne pisanie kronikarskie (I).

3.1.1 Quintus Fabius Pictor.

3.1.2 Późniejsi autorzy (od Cincius Alimentus do Postumius Albinus).

3.2 Wczesne pisarstwo kronikarskie (II).

3.2.2 Inni autorzy (od Cassius Hemina do Sempronius Asellio).

3.3 Wczesna epopeja historyczna w Rzymie (Nevius i Ennius).

Rozdział 4: Historiografia Rzymu między frontami wojen domowych.

4.1 Późniejsze pismo kronikarskie: optymistyczne a popularyzatorskie i tradycyjne pismo kronikarskie a historia współczesna.

4.2 Autobiografie, wspomnienia, Hypomnemat, Komentarzi ich wpływ na historiografię bieżących wydarzeń.

4.2.1 Oświadczenia własne do Cycerona.

4.3 Historia bieżących wydarzeń do porządku i współczesne koncepcje historiografii (Cyceron).

4.4 Biografia (Korneliusz Nepos).

4.5 Doświadczenie rozpadającej się i zrujnowanej Republiki.

4.5.1 Gajusz Salustiusz Kryspus.

Rozdział 5: Rzym Augusta, Imperium Rzymskie i inne narody i królestwa.

5.1 Tytus Liwiusz: Historia rzymska od Romulusa do Augusta w całości.

5.2 Historia świata, historia świata poza Rzymem oraz historia rzymska przez nie-rzymskich i nowo-rzymskich.

5.2.1 Historia świata i historia rzymska (od Diodora do Juby).

5.2.2 Dionizy z Halikarnasu: Wczesny Rzym i Grecy.

5.2.3 Pompejusz Trogus: Historia świata wokół Rzymu.

5.2.4 Chronologia uniwersalna (Kastor i Dionizos).

Rozdział 6: Historia cesarstwa i historia cesarzy — Historia cesarstwa jako historia cesarzy.

6.1 Imperium i „Republika”: historiografia senatorska.

6.1.1 Gajusz (?) Velleius Paterculus.

6.1.2 Autorzy okresu julio-klaudyjskiego i flawijskiego (od Cremutius Cordus do Pliniusza Młodszego).

6.1.3 Publiusz (?) Korneliusz Tacyt.

6.1.4 Lucjusz Kl(audius) Kasjusz Dio Cocceianus.

6.2 Rzym i narody obce.

6.2.1 Józef Flawiusz / Józef Flawiusz: Żydzi i inni.

6.2.2 Appian z Aleksandrii: retrospektywne spojrzenie na ustanowienie rzymskiej dominacji nad światem.

6.3 Historia imperialna jako biografia imperialna.

6.3.1 Gajusz Swetoniusz Tranquillus.

6.3.2 Marius Maximus i Herodian.

6.3.3 Historia Augusta / Scriptores Historiae Augustae.

6.4 Historia osobista i biografia w Wysokim Cesarstwie poza cesarzami rzymskimi.

6.4.1 Curtius Rufus i Arrian z Nikomedii: Historie Aleksandra.

6.4.2 Plutarch z Cheronei: życie równoległe.

6.5.1 Od uosobienia Livy, uosobienia Trogusa i Florusa do Lucjusza Ampeliusa.

6.5.2 Historyczne uosobienie IV wieku naszej ery (Aurelius Victor, Eutropius, Festus).

6.6 Przykładowa literatura i rozumienie historyczne.

Rozdział 7: Historia rzymska i historia powszechna między religią klasyczną („pogaństwo”) a chrześcijaństwem.

7.1 Zosimus i jego poprzednicy: klasyczna historiografia religijna i interpretacja historyczna w epoce chrześcijańskiej.

7.2 Ammianus Marcellinus: obojętny na religię?

7.3 Historiografia chrześcijańska.

7.3.1 Historia Kościoła (Euzebiusz i Rufinus).

7.3.2 Od klasycznej chronografii religijnej do chrześcijańskiej kroniki uniwersalnej (Euzebiusz, Hieronim, Sulpicjusz).

7.3.3 Orosius: historia powszechna przez pryzmat teologii.

7.3.4 Prokopiusz z Cezarei: historia aktualnych wydarzeń w okresie przejściowym od Rzymu do Bizancjum.

Rozdział 8: Niektóre podstawowe zasady starożytnej myśli historycznej.

Wybierz bibliografię

1. Bibliografia ogólna.

1.1 Wydania, tłumaczenia i komentarze do dzieł historiograficznych i biograficznych omawianych w tej księdze.

1.2 Wydania dzieł historiograficznych i eposów historycznych w języku greckim i łacińskim, które przetrwały tylko we fragmentach.

1.3 Historie literatury greckiej i łacińskiej, zwłaszcza historiografia: najnowsze badania i zbiory.

1.4 Historiografia starożytna, zwłaszcza rzymska: jej podstawowe konteksty literackie, społeczne i intelektualne.

2. Kształtowanie się i utrwalanie tradycji w klasie rządzącej wczesno- i środkoworzymskiej republiki.

3. Historiografia wczesnorzymska: samousprawiedliwienie i pamięć we wczesnym piśmiennictwie kronikarskim.

4. Historiografia Rzymu między frontami wojen domowych.

5. Rzym augustański, Cesarstwo Rzymskie oraz inne narody i królestwa.

6. Historia Cesarstwa i Historia Cesarzy – Historia Cesarstwa jako Historia Cesarzy.

7. Historia rzymska i historia powszechna między religią klasyczną („pogaństwo”) a chrześcijaństwem.


Kroniki

Rzymianie uważali zasadę chronologiczną za fundamentalną i mogli modyfikować i udoskonalać w zależności od rozważań tematycznych. Ich narracje charakteryzowała zasada analistyczna i była mierzona annus co było odpowiednikiem roku po łacinie.

Tradycyjnie historiografia jest ściśle związana z etnografią i zajmuje się nie tylko historią Grecji, ale także historią innych ludzi. Grecy nie byli zjednoczeni jako państwo i stąd trudno było opowiadać o przeszłości państwa politycznego, więc opowiadano jedynie historię poszczególnych państw.

W języku greckim historycy posługiwali się kronikami przypisywanymi autorom mitycznym, a później redagowanymi przez mężczyzn. Stosowali logografy, które niosły informacje poza zapisem pisemnym. Historiografia chrześcijańska podkopała dawne ideały, a jej inicjatorem był Euzebiusz z Cezarei. Chrześcijaństwo wyparło pogaństwo. Historycy chrześcijańscy zastosowali kroniki jako sposób swoich badań historycznych (O’Brien, 2006).


Przeglądy ogólne

Szereg tekstów stanowi punkt wyjścia do zrozumienia historyków greckich i rzymskich. Duff 2003 zawiera ogólne wprowadzenie do autorów, podczas gdy Kraus i Woodman 1997 skupiają się na historykach piszących po łacinie. W szczególności w przypadku historiografii Pitcher 2009 oferuje wprowadzenie do całego tematu, podczas gdy Marincola 1997 oferuje bardziej naukowe podejście do pytania, jak starożytni historycy pojmowali swoje przedsięwzięcie. Hornblower 1994 oferuje zbiór esejów na temat historiografii greckiej, podczas gdy Mehl 2011 obejmuje temat Rzymian. Momigliano 1977 i Walbank 1985 dostarczają kolekcje artykułów autorstwa dwóch czołowych badaczy starożytnej historiografii XX wieku. Feldherr 2009 to ważny, niedawny zbiór poświęcony konkretnym kwestiom odnoszącym się wyłącznie do historyków rzymskich, podczas gdy Marincola 2007 oferuje wszechstronne spojrzenie na dziedzinę obejmującą szereg tematów zarówno autorów rzymskich, jak i greckich.

Duff, Timothy. Historycy greccy i rzymscy. Londyn: Bristol Classical Press, 2003.

Krótkie wprowadzenie przeznaczone przede wszystkim dla studentów. Obejmuje najważniejszych historyków i umieszcza ich w ich kontekstach literackich i historycznych, omawiając rozwój historiografii jako gatunku, którego korzenie wyrastają z eposu homeryckiego.

Feldherr, Andrew, wyd. The Cambridge Companion do rzymskich historyków. Cambridge Companions to Literatura. Cambridge, Wielka Brytania: Cambridge University Press, 2009.

Zbiór uporządkowany tematycznie, który wyraźnie ma stymulować nowe myślenie, a także podkreślać kluczowe aspekty pisania historii w świecie rzymskim. Szczególnie dobre artykuły w zbiorze dotyczącym retoryki w historiografii rzymskiej, wykorzystanie przykładi charakterystyka, a także wyraźny rozdział o religii w rzymskiej historiografii.

Hornblower, Simon, wyd. Historiografia grecka. Oksford: Clarendon, 1994.

Znakomity zbiór esejów czołowych uczonych. Każdy z nich podchodzi do innego tematu i często różnych autorów, ale wszyscy skupiają się na równowadze między retoryką a rzeczywistością występującą w piśmiennictwie historycznym i na różne sposoby próbują odróżnić gatunek historyczny od innych gatunków w starożytnym świecie.

Kraus, Christina S. i AJ Woodman. Historycy łacińscy. Nowe badania Grecji i Rzymu w klasyce. Oksford: Oxford University Press, 1997.

Doskonałe połączenie wprowadzenia do stanu historiografii rzymskiej i krytycznego omówienia pojawiających się trendów, a więc przydatne zarówno dla studentów, jak i naukowców. Główny nacisk kładziony jest na głównych historyków (Salust, Liwiusz, Tacyt), ale uwzględniono także omówienie innych autorów.

Maricolę, Jana. Autorytet i tradycja w starożytnej historiografii. Cambridge, Wielka Brytania: Cambridge, 1997.

Rozważa serię pytań z zakresu starożytnych historyków od Herodota do Ammianusa Marcelina, w tym dlaczego pisali, jak doszli do swoich faktów i wniosków, jak prezentowali się swoim odbiorcom i jak radzili sobie w dyskusji na temat własnego udziału w wydarzeniach . Szczególnie interesująca jest końcowa część o tym, jak historycy starożytni przeciwstawiają swoje prace poprzednikom poprzez polemikę i jednocześnie twierdząc, że są one ciągłością.

Maricolę, Jana. Towarzysz historiografii greckiej i rzymskiej. 2 tomy. Blackwell Towarzysze do starożytnego świata. Malden, MA: Blackwell, 2007.

Obszerny zbiór obejmujący główne tematy zarówno greckiej, jak i rzymskiej historiografii. Działy koncentrowały się na głównych składnikach historiografii antycznej (pochodzenie, wykorzystanie źródeł, przemówienia, charakterystyka), na rodzajach historii (lokalna, uniwersalna, pamiętnik, monografia wojenna) oraz na gatunkach pokrewnych (biografia i etnografia, ale także epopeja, tragedia, i powieść) zapewniają dobry przegląd, podczas gdy środkowa część zawiera szczegółowe odczyty szerokiej gamy tekstów.

Mehl, Andreas. Historiografia rzymska: wprowadzenie do jej podstawowych aspektów i rozwoju. Przetłumaczone przez Hansa-Friedricha Muellera. Malden, MA: Wiley-Blackwell, 2011.

Obszerne studium prawie każdego rzymskiego historyka, od kronikarzy z III wieku p.n.e., przez historyków chrześcijańskich, aż do Prokopa w VI wieku n.e. Omówiono wpływ zarówno greckich precedensów historycznych, jak i rzymskich tradycji relacji rodzinnych, a także przedstawiono kontekst, aby prześledzić rozwój na przestrzeni wieków. Warto przeczytać krótki rozdział podsumowujący „Podstawowe zasady starożytnej myśli historycznej”.

Momigliano, Arnaldo. Eseje w historiografii starożytnej i współczesnej. Middletown, CT: Wesleyan University Press, 1977.

Prezentuje dwadzieścia jeden esejów jednego z najwybitniejszych badaczy historiografii antycznej XX wieku. Eseje poruszają kluczowe tematy, takie jak czas w starożytnej historiografii lub miejsce tradycji, a tom przedrukowuje ważny artykuł porównujący historiografię pogańską i chrześcijańską w IV wieku n.e.

Dzban, Łukasz. Pisanie historii starożytnej: wprowadzenie do historiografii klasycznej. Londyn: I.B. Tauris, 2009.

Książka ta, skierowana przede wszystkim do studentów, stara się zasugerować, że starożytni historycy mieli na celu zarówno opowiedzenie o tym, co się wydarzyło, jak i stworzenie dzieła o wartości artystycznej oraz analizę dokonanych w tym celu wyborów. Kluczową kwestią jest metodologia, w tym wykorzystanie lub pominięcie dowodów i przemówień. Sugeruje to, że historycy starożytni, przynajmniej w swoich celach, nie różnili się tak bardzo od historyków współczesnych, jak często sądzili.

Walbank, Frank W. Wybrane artykuły: Studia z historii i historiografii greckiej i rzymskiej. Cambridge, Wielka Brytania: Cambridge University Press, 1985.

Zbiór dwudziestu jeden wcześniej opublikowanych artykułów, w tym osiem poświęconych problematyce historiograficznej. Kilka z nich skupia się na Polibiuszu, ale jest też przełomowy artykuł na temat przemówień greckich historyków, a także ważny artykuł o historii i tragedii.

Użytkownicy bez abonamentu nie mogą zobaczyć pełnej zawartości tej strony. Proszę zasubskrybuj lub zaloguj się.


Historiografia rzymska

Historiografia rzymska: wprowadzenie do jej podstawowych aspektów i rozwoju przedstawia obszerne wprowadzenie do rozwoju rzymskich pism historycznych zarówno w języku greckim, jak i łacińskim, od wczesnych kronikarzy po Orosiusa i Prokopa Bizancjum.
- Provides an accessible survey of every historical writer of significance in the Roman world
- Traces the growth of Christian historiography under the influence of its pagan adversaries
- Offers valuable insight into current scholarly trends on Roman historiography
- Includes a user-friendly bibliography, catalog of authors and editions, and index …mehr

Roman Historiography: An Introduction to its Basic Aspects and Development presents a comprehensive introduction to the development of Roman historical writings in both Greek and Latin, from the early annalists to Orosius and Procopius of Byzantium.

- Provides an accessible survey of every historical writer of significance in the Roman world

- Traces the growth of Christian historiography under the influence of its pagan adversaries

- Offers valuable insight into current scholarly trends on Roman historiography

- Includes a user-friendly bibliography, catalog of authors and editions, and index

  • Szczegóły produktu
  • Verlag: John Wiley & Sons
  • Seitenzahl: 302
  • Erscheinungstermin: 29. April 2011
  • angielski
  • Abmessung: 235mm x 157mm x 22mm
  • Gewicht: 634g
  • ISBN-13: 9781405121835
  • ISBN-10: 1405121831
  • Artikelnr.: 29951954

Introduction: The Importance of Ancient Historiography and the Purpose of this Book

1: Ancient Literature and Roman Historiography

2: The Formation and Establishment of Tradition in the Ruling Class of the Early and Middle Roman Republic

3: Early Roman Historiography: Self-Justification and Memory in earlier Annalistic Writing

4: The Historiography of Rome between the Fronts of the Civil Wars

5: Augustan Rome, Roman Empire, and other Peoples and Kingdoms

6: Imperial History and the History of Emperors: Imperial History as the History of Emperors

7: Roman History and Universal History between Classical Religion ("Paganism") and Christianity

8: Some Basic Principles of Ancient Historical Thought

"In all, Mehl's Roman Historiography amounts to a helpful handbook for students of the ancient world. It seems an especially good means for readers to gain a quick appraisal of the German approach to its subject. Although some may criticize Mehl's assessments and emphases on occasion, the book presents a concise and readable introduction to work of Roman historians, biographers, chronographers, antiquarians, and kindred authors." (New England Classical Journal, 1 May 2013)

Named CHOICE Outstanding Title for 2012
"Appropriate for advanced undergraduate students, this work provides a foundation for further study of classical historical writing. (Annotation (c)2011 Book News Inc. Portland, OR)." (Book News, 1 August 2011)


  • Herausgeber &rlm : &lrm Wiley-Blackwell 1. Edition (17. Januar 2014)
  • Sprache &rlm : &lrm Englisch
  • Taschenbuch &rlm : &lrm 300 Seiten
  • ISBN-10 &rlm : &lrm 1118785134
  • ISBN-13 &rlm : &lrm 978-1118785133
  • Abmessungen &rlm : &lrm 15.37 x 1.52 x 22.86 cm

Pressestimmen

Named CHOICE Outstanding Title for 2012

"Appropriate for advanced undergraduate students, this work provides a foundation for further study of classical historical writing." (Book News, Inc., 1 August 2011)

Rezension

"An extraordinarily broad and deep introduction, a treasure trove of insights and information that masterfully characterizes the nature and development (ranging over a millennium) of Rome's historiography in its multiple aspects and functions, its originality and debt to others, achievements and shortcomings, and place between history and literature."

Kurt A. Raaflaub, Brown University

"This is a thought-provoking journey through the writing of history in Roman antiquity. Andreas Mehl masterfully unravels the fabric of historical traditions from the Annales to Zosimus."

Hans Beck, McGill University

Klappentext

"An extraordinarily broad and deep introduction, a treasure trove of insights and information that masterfully characterizes the nature and development (ranging over a millennium) of Rome's historiography in its multiple aspects and functions, its originality and debt to others, achievements and shortcomings, and place between history and literature."

Kurt A. Raaflaub, Brown University

"This is a thought-provoking journey through the writing of history in Roman antiquity. Andreas Mehl masterfully unravels the fabric of historical traditions from the Annales to Zosimus."

Hans Beck, McGill University

Named CHOICE Outstanding Title for 2012

"Appropriate for advanced undergraduate students, this work provides a foundation for further study of classical historical writing." (Book News, Inc., 1 August 2011)

Roman Historiography: An Introduction to its Basic Aspects and Development presents a comprehensive introduction to the development of Roman historical writings in the ancient world. Andreas Mehl traces the arc of ancient historical writing about Rome from its origins with the authors of clan history and fragmentary annalists to the writings of Byzantine scholar Procopius, the last major historian of the ancient world.

Rooting his survey in the context of its Greek predecessors, and within the broader framework of Roman literature and society, Mehl discusses every historical writer of significance in the ancient Roman era and provides much more than simple biographical detail. Also considered are essential themes such as genre, teleology, the idea of Rome, and exemplary moral conduct. By paying scrupulous attention to political context and religious developments throughout the ancient world, Mehl reveals the evolution and interpenetration of both pagan and Christian historiography.

This title offers a wealth of illuminating insights into the origins and development of the crucial historical writings of the living witnesses to the greatest empire the world has ever known.

Buchrückseite

&#34An extraordinarily broad and deep introduction, a treasure trove of insights and information that masterfully characterizes the nature and development &#40ranging over a millennium&#41 of Rome's historiography in its multiple aspects and functions, its originality and debt to others, achievements and shortcomings, and place between history and literature.&#34
Kurt A. Raaflaub, Brown University

&#34This is a thought&#45provoking journey through the writing of history in Roman antiquity. Andreas Mehl masterfully unravels the fabric of historical traditions from the Annales to Zosimus.&#34
Hans Beck, McGill University

Named CHOICE Outstanding Title for 2012
&#34Appropriate for advanced undergraduate students, this work provides a foundation for further study of classical historical writing.&#34 Book News

Roman Historiography: An Introduction to its Basic Aspects and Development presents a comprehensive introduction to the development of Roman historical writings in the ancient world. Andreas Mehl traces the arc of ancient historical writing about Rome from its origins with the authors of clan history and fragmentary annalists to the writings of Byzantine scholar Procopius, the last major historian of the ancient world.

Rooting his survey in the context of its Greek predecessors, and within the broader framework of Roman literature and society, Mehl discusses every historical writer of significance in the ancient Roman era and provides much more than simple biographical detail. Also considered are essential themes such as genre, teleology, the idea of Rome, and exemplary moral conduct. By paying scrupulous attention to political context and religious developments throughout the ancient world, Mehl reveals the evolution and interpenetration of both pagan and Christian historiography.

This title offers a wealth of illuminating insights into the origins and development of the crucial historical writings of the living witnesses to the greatest empire the world has ever known.

Über den Autor und weitere Mitwirkende

Andreas Mehl is Professor of Ancient History at the Martin Luther University at Halle and Wittenberg. He is the author of Seleukos Nikator und sein Reich (1986) Tacitus über Kaiser Claudius: Die Ereignisse Am Hof (1974) and Römische Geschichtsschreibung: Grundlagen und Entwicklungen: eine Einführung (2001).

Hans-Friedrich Mueller is the William D. Williams Professor of Classics at Union College in Schenectady, New York. He is the author of Roman Religion in Valerius Maximus (2002) and the editor of an abridgment of Edward Gibbon's Decline and Fall of the Roman Empire (2003).


Roman Historiography: An Introduction to its Basic Aspects and Development Paperback – 27 december 2013

Roman Historiography by Andreas Mehl is a book that I would highly recommend to anyone interested in reading the original histories or even any sort of ancient roman text. I enjoyed reading Roman Historiography and I know those of you who do read this book will also. (Ancient History, 2016)

Recensie

Achterflaptekst

"An extraordinarily broad and deep introduction, a treasure trove of insights and information that masterfully characterizes the nature and development (ranging over a millennium) of Rome's historiography in its multiple aspects and functions, its originality and debt to others, achievements and shortcomings, and place between history and literature." Kurt A. Raaflaub, Brown University

"This is a thought-provoking journey through the writing of history in Roman antiquity. Andreas Mehl masterfully unravels the fabric of historical traditions from the Annales to Zosimus." Hans Beck, McGill University

Named CHOICE Outstanding Title for 2012 "Appropriate for advanced undergraduate students, this work provides a foundation for further study of classical historical writing." Book News

Roman Historiography: An Introduction to its Basic Aspects and Development presents a comprehensive introduction to the development of Roman historical writings in the ancient world. Andreas Mehl traces the arc of ancient historical writing about Rome from its origins with the authors of clan history and fragmentary annalists to the writings of Byzantine scholar Procopius, the last major historian of the ancient world.

Rooting his survey in the context of its Greek predecessors, and within the broader framework of Roman literature and society, Mehl discusses every historical writer of significance in the ancient Roman era and provides much more than simple biographical detail. Also considered are essential themes such as genre, teleology, the idea of Rome, and exemplary moral conduct. By paying scrupulous attention to political context and religious developments throughout the ancient world, Mehl reveals the evolution and interpenetration of both pagan and Christian historiography.

This title offers a wealth of illuminating insights into the origins and development of the crucial historical writings of the living witnesses to the greatest empire the world has ever known.


Renaissance Art

There were Renaissance movements in architecture, literature, poetry, drama, music, metals, textiles and furniture, but the Renaissance is perhaps best known for its art. Creative endeavor became viewed as a form of knowledge and achievement, not simply a way of decoration. Art was now to be based on observation of the real world, applying mathematics and optics to achieve more advanced effects like perspective. Paintings, sculpture and other art forms flourished as new talents took up the creation of masterpieces, and enjoying art became seen as the mark of a cultured individual.


Ancient History (BA)

If you are fascinated by the ancient civilisations of Greece and Rome and keen to develop transferable skills such as critical analysis then this course is for you.

Taught by a variety of internationally recognised experts, Ancient History offers the opportunity to study the history of Greece and Rome in the Classical period (600 BCE to 700 CE). Over three years you will delve into the politics, events and developments underpinning our understanding of many aspects of historical societies and, indeed, our own culture. You will explore themes, key periods and problems in Greek and Roman history, such as the emergence (and fall) of democracy and the rise, decline and fall of Empires.

You will build skills and knowledge from day one. In year two, the experience of historical periods will be deepened and widened and you will develop skills in research and concentrate on your individual interests, which will culminate in specialist studies and individual research projects in year three. As you build knowledge and understanding of a formative and fascinating period of world history, you will have the opportunity to study in other areas of the curriculum, notably: archaeology, literature, philosophy and language.

There is also the possibility of spending a year abroad, experiencing the profound effect these classical cultures have had on history, culture and politics.

As a student of Ancient History you will be part of our Classics Department, where the quality of research that informs our teaching and a friendly, individual approach which shapes the way we guide our students combine to create an unbeaten academic experience.

  • Explore key themes and problems such as the rise, decline and fall of Empires.
  • Opportunities to study archaeology, literature, philosophy and language.
  • Develop your research and reasoning skills.
  • Choose to specialise in Greek or Roman history, or both.
  • Assessment by written exams and coursework.

Course structure

Core Modules

In this module you will develop an understanding of the Greek World in the Classical Period. You will look at the key events in Greek History from 580 to 323 BC and place these in their historical context. You will consider historical problems and critically examine information and accounts set out in the Greek sources as well as in the works of modern historians. You will analyse a range of sources materials, including inscription, historiography and oratory, and develop an awareness of potential bias in these.

In this module you will develop an understanding of the development of Roman politics and society over the extended period of Roman history, from early Rome through to the emergence of the Medieval World. You will look at the chronology and development of Rome, examining key themes in the interpretation of particular periods of Roman history, including the rise and fall of the Republic and the Imperial Monarchy. You will consider the difficulties and methological issues in the interpretation of Roman Historiography and analyse a variety of theoretical approaches used by historians.

In this module you will develop an understanding of how different classical disciplines interrelate. You will focus on specific academic skills such as avoiding plagiarism, approaching and evaluating a range of ancient evidence, using library and other resources, critically evaluating modern scholarship and theoretical approaches, and relating academic study to employability.

The Roman Republic occupies a special place in the history of Western civilisation. In this module, we explore the history of the Republic from the foundation of Rome to the murder of Julius Caesar on the Ides of March 44 BC. Students will examine the social and political pressures that drove Rome to conquer her Mediterranean empire and the consequences of that expansion for the Romans and for the peoples they conquered. The major literary sources will be discussed in translation, together with the evidence of archaeology and material culture which helps us to bring the ancient Romans to life.

For almost half a millennium, the Roman empire ruled over the ancient Mediterranean world. This module surveys the golden years of imperial Rome, from the achievement of sole rule by the first emperor Augustus (31 BC - AD 14) to the murder of Commodus (the white-clad emperor from Gladiator) in AD 192. We will analyse the political, social and cultural developments under the emperors of the first and second centuries AD, and reassess their achievements and legacies: Claudius’ invasion of Britain, Nero’s cultured tyranny, the terrible efficiency of Domitian, Trajan the conqueror, and the philosophical Marcus Aurelius.

Optional Modules

There are a number of optional course modules available during your degree studies. The following is a selection of optional course modules that are likely to be available. Please note that although the College will keep changes to a minimum, new modules may be offered or existing modules may be withdrawn, for example, in response to a change in staff. Applicants will be informed if any significant changes need to be made.

In this module you will develop an understanding of Ancient Greek grammar and syntax and learn elementary vocabulary. You will acquire basic aptitude in reading Ancient Greek text (mostly adapted, with some possible original unadapted basic texts) and consider the relationship between Ancient Greek language and ancient Greek literature and culture.

In this module you will further your understanding of Greek grammar and syntax. You will look at Greek prose and/or verse texts, in unadapted original Greek, and learn how to accurately translate passages at sight.

In this module you will develop an understanding of a wide range of texts in ancient Greek. You will look at set texts in both prose and verse for translation, and complete grammar and syntax consolidation exercises. You will consider the literary and linguistic features of advanced Greek texts and examine features of grammar, syntax and style.

This module can be taken by anyone with less than a B in GCSE Latin. If students have a B or better in Latin GCSE or equivalent, they should be looking at Intermediate Latin (unless it was a very long time ago). The module sets out to provide a basic training in the Latin language for those with little or no previous experience of Latin. The emphasis is on developing the skill of analysing the structure and meaning of Latin sentences, and on efficient use of the dictionary. Students will also gain familiarity with a range of literary and epigraphic texts in the original Latin.

A module intended to build on Beginner’s Latin or O-level/GCSE, extending the students' knowledge of Latin to the point where they are ready to read substantial texts.

In this module you will develop an understanding of classical Latin and how to interpret Latin texts. You will study two set texts in Latin, one prose and one verse, focussing on translation, context and understanding of grammar. You will gain practice in unprepared translation of texts of similar genres to the prepared texts and will consider selected topics in Latin grammar and syntax.

In this module you will develop an understanding of the framework of Greek literary history from Homer to Heliodorus. You will look at the chronology of major authors and works, and how they fit into larger patterns in the development of Greek culture and political history. You will examine ancient literary texts in translation, considering issues in key genres including epic, lyric, drama, oratory, philosophical writing, historiography, Hellenistic poetry, and the Greek novel.

In this module you will develop an understanding of the history of Roman literature from its beginnings until the end of the Republic. You will look at the work of the major Republican Roman authors Plautus and Terence, Lucretius, Catullus and Cicero. You will consider the issues in the earlier history of Roman literature, including the relationship with Greek models and the question of Roman originality, literature and politics, the use of literature for scientific or philosophical exposition, and the development of narrative style ant attitudes to the Roman Republican past.

In this module you will develop an understanding of the history of Roman literature in the early imperial period. You will look at the work of five authors selected from the Julio-Claudian period, considering the ways in which Roman literature responded to the new political conditions established by the Principate. You will develop your skills in interpretation, analysis and argument as applied both to detailed study of texts (in translation) and to more general issues.

In this module you will develop an understanding of ancient philosophical ideas and the ways in which philosophical arguments are presented and analysed. You will look at the thought and significance of the principal ancient philosophers, from the Presocratics to Aristotle, and examine sample texts such as Plato's 'Laches' and the treatment of the virtue of courage in Aristotle, 'Nicomachean Ethics' 3.6-9.

In this module you will develop an understanding of how classical Greek and Roman societies developed the concept and role of the individual as part of the wider community. You will look at Greek and Roman education, and how that encouraged the formation of ideal behaviour and identity. You will consider the role of rhetoric, and how competition was encouraged within these societies though literary and dramatic contests, sport, military life, and religion. You will examine how these ideas reflect the role of the individual in the community of the cosmos, and the place in society of 'others', including the lower classes, women, children, the elderly, and slaves.

This is a survey module covering a large and disparate field. No previous knowledge is assumed: it will offer a basic introduction to the principles of classical archaeology and to the archaeological material of ancient Greece. The module will help you to place archaeological objects and contexts alongside literature and philosophy and to gain a more rounded understanding of how the Greeks thought about their world and the physical environment they created for themselves. The main aim of the module is to familiarise you with the material culture of the Greek civilisation from the Bronze Age to the Hellenistic period. We will examine the principal forms of Greek art and architecture, together with their stylistic development and social context. We will also consider developments in political organisation and religious practice, as well as evidence for everyday life. The module will introduce basic methodological concepts and theoretical approaches to the study of ancient Greek material culture.

This module studies the broad spectrum of archaeological evidence for the Roman world. It will provide an introduction to the main sources of archaeological evidence and key sites across the Roman world. It will offer a taste of how we can use the evidence they provide in the study of history, society and technology during the period c. 200 BC – c. AD 300. It aims to familiarize you with the principal forms and contexts in which art and architecture developed in the Roman world to introduce you to the uses of material culture in studying history, i.e. to study the art and architecture of Rome as part of its history, social systems, culture, and economy and to develop critical skills in visual analysis.

  • Intensive Greek
  • Aspects of Modern Greek Language and Culture
  • Hellenistic Epic: Apollonius of Rhodes
  • Imperial Greek Poetry: Epic & Epigram
  • Homer (in Greek)
  • The Tragedy of Euripides
  • Greek Dramatic Texts II (Comedy)
  • Herodot
  • Plato (in Greek)
  • Imperial Greek Literature
  • Greek Historiography (in Greek)
  • Greek Erotic Poetry in Greek
  • Horace
  • Lucretius and Virgil
  • Latin Love Elegy
  • Roman Satire
  • Latin Epic
  • Latin Historiography
  • Catullus and Horace
  • Latin Letters
  • Homer (In Translation)
  • Greek Drama (In Translation)
  • Cinema and Classics
  • Ovid’s Metamorphoses: Art and Power in Augustan Rome
  • Virgil’s Aeneid : the Empire in the Literary Imagination
  • Gender in Classical Antiquity
  • Greek Law and Lawcourts
  • Greek History to 322 BC
  • Augustus: Propaganda and Power
  • The Roman Republic: A Social and Economic History
  • The Rise of the Roman Empire: An Economic and Social history
  • Body and Soul in Ancient Philosophy
  • The Good Life in Ancient Philosophy
  • The Built Environment in Classical Antiquity
  • Greek and Roman Art in Context
  • Understanding Pompeii and Herculaneum
  • Perspectives on Roman Britai
  • Second Year Project
  • Further Aspects of Modern Greek Language and Culture
  • Cinema and Classics
  • Roman Oratory
  • Ancient Literary Criticism
  • Roman Drama (In Translation)
  • Greek Lyric, Eros and Social Order
  • Nature and the Supernatural in Latin Literature
  • Greek Literature under the Roman Empire
  • Studying Ancient Myth
  • Culture and Identity from Nero to Hadrian
  • The Roman Novel
  • Gender in Classical Antiquity
  • Greek Law and Lawcourts
  • Augustus
  • The Roman Republic: A Social and Economic History
  • The Rise of the Roman Empire: An Economic and Social history
  • Aleksander Wielki
  • The City from Augustus to Charlemagne: The Rise and Fall of Civilisation
  • Body and Soul in Ancient Philosophy
  • The Good Life in Ancient Philosophy II
  • Understanding Pompeii and Herculaneum
  • Perspectives on Roman Britai
  • City of Rome
  • Miasto Ateny
  • The Archaeology of the Roman Near East

Teaching & assessment

The course has a modular structure, whereby students take 12 course units or modules at the rate of four whole units per year. At least 7.5 modules of Ancient History must be taken over the three years of the degree, three modules at year 2 level, and three at year 3 level.

You will be taught through a mixture of lectures, seminars and tutorials, depending on the subjects studied. Much of your work will be outside class: reading in the library or via e-learning resources (we have a comprehensive e-learning facility, Moodle). You will also be preparing for seminars and lectures, working on essays and undertaking group projects and wide-ranging but guided independent study.

In your final year we provide ongoing support for your dissertation work, which usually includes:

  • Lectures and practical sessions on Dissertation Research Methods e.g. planning your topics, carrying out research, using specialist resources, finding information in print and online, and managing your search results and references. These sessions are run in conjunction with the Library Service and are generally also open to second year students
  • Short departmental writing ‘surgeries’, in which academic staff offer general writing support if you experiencing problems and/or those who have specific queries

Assessment takes place by a flexible combination of essays, projects, examinations, and tests, various methods being employed depending on the nature of the course unit and the intended learning outcomes. In the third-year, students complete a guided and extended piece of independent research, a 10,000 word dissertation, on a historical subject.

Entry requirements

A Levels: ABB-BBB

Where an applicant is taking the EPQ alongside A-levels, the EPQ will be taken into consideration and result in lower A-level grades being required. For students who are from backgrounds or personal circumstances that mean they are generally less likely to go to university you may be eligible for an alternative lower offer. Follow the link to learn more about our contextual offers.

Other UK and Ireland Qualifications

International & EU requirements

English language requirements

All teaching at Royal Holloway (apart from some language courses) is in English. You will therefore need to have good enough written and spoken English to cope with your studies right from the start.

The scores we require
  • IELTS: 6.5 overall. Writing 7.0. No other subscore lower than 5.5.
  • Pearson Test of English: 61 overall. Writing 69. No other subscore lower than 51.
  • Trinity College London Integrated Skills in English (ISE): ISE III.
  • Cambridge English: Advanced (CAE) grade C.

Country-specific requirements

For more information about country-specific entry requirements for your country please visit here.

Undergraduate Pathways

For international students who do not meet the direct entry requirements, the International Study Centre offers the following pathway programmes:

● International Foundation Year - for progression to the first year of an undergraduate degree.

● International Year One - for progression to the second year of an undergraduate degree.

Your future career

Our degree courses not only promote academic achievement but also the means to hone the life-skills necessary to excel, post-graduation.

Studying Ancient History requires research, assessment, reasoning, organization and self-management often on your own or as part of a team. So, by choosing to study this intellectually demanding discipline you will develop a broad range of skills which are highly prized by employers, including:

  • the ability to communicate views and present arguments clearly and coherently
  • the ability to critically digest, analyse and summarise content
  • time management and the discipline to meet deadlines
  • organisation and research skills
  • problem-solving skills and capability

Being able to understand and process complex issues, to critically evaluate resources and construct coherent arguments both verbally and in writing is why many Royal Holloway classicists become employed in law, marketing, publishing, the media, government and finance. Employers like Channel 4, multinational law firm SJ Berwin, The Guildhall (City of London), accountancy firm KPMG, the Natural History Museum, Customs and Immigration, London Advertising, Broadstone Pensions and Investments and the Armed Forces have all recently recruited Royal Holloway alumni from the Department of Classics.

Fees & funding

Home (UK) students tuition fee per year*: £9,250

EU and International students tuition fee per year**: £18,800

Other essential costs***: There are no single associated costs greater than £50 per item on this course

How do I pay for it? Find out more about funding options, including loans, scholarships and bursaries. UK students who have already taken out a tuition fee loan for undergraduate study should check their eligibility for additional funding directly with the relevant awards body.

*The tuition fee for UK undergraduates is controlled by Government regulations. For students starting a degree in the academic year 2021/22, the fee will be £9,250 for that year. The fee for UK undergraduates starting in 2022/23 has not yet been confirmed.

**For EU nationals starting a degree from 2021/22, the UK Government has confirmed that you will no longer be eligible to pay the same fees as UK students, nor be eligible for funding from the Student Loans Company. This means you will be classified as an international student. At Royal Holloway, we wish to support those students affected by this change in status through this transition, however a decision on the level of fee for EU students starting their course with us in September 2022 has not yet been made.

Fees for international students may increase year-on-year in line with the rate of inflation. The policy at Royal Holloway is that any increases in fees will not exceed 5% for continuing students. For further information see fees and funding and our terms and conditions. Fees shown above are for 2021/22 and are displayed for indicative purposes only.

***These estimated costs relate to studying this particular degree programme at Royal Holloway. Costs, such as accommodation, food, books and other learning materials and printing etc., have not been included.


Obejrzyj wideo: Legiony Rzymu - Dawni Wojownicy


Uwagi:

  1. Derwent

    nie tak źle!

  2. Vudok

    Przepraszam, ale myślę, że się mylisz. Jestem pewien. Mogę to udowodnić.

  3. Ruff

    Całkowicie, wszystko może być

  4. Akigul

    To nie zdarza dokładnie

  5. Vulkree

    Myślę, że nie masz racji. Napisz w PM, będziemy się komunikować.

  6. Colyer

    Wydaje mi się, że to bardzo dobry pomysł. Całkowicie z tobą się zgadzam.

  7. Kegor

    Zgadza się, bardzo przydatna wiadomość

  8. Vitaur

    Tak się dzieje.



Napisać wiadomość